Ik had me er al op verheugd, een jaarlijks terugkerend evenement. Stamppot, een lekker, oud hollands recept. We vertrokken met 18 personen op de fiets richting Losser. Ja, dat was nog wel even een dingetje, op de fiets of met de auto naar ons doel, STAMPPOT eten. Gelukkig waren de weergoden met ons en konden we de fiets pakken.
Daar gingen we dan, vanuit het dorpsplein Lonneker richting “Grand café Smit” in Losser. Een heel mooie route, die de meesten van ons wel kennen, die mooi blijft en toch ook iedere keer weer anders. Waar ik echter bang voor was kwam op ons pad; modder! Een paar heel kleine stukjes maar. Ik zei: Dóórfietsen Betty, vooral doorfietsen. Eén keer lukte dat helaas niet, ik stapte af en natuurlijk één schoen in de modder. Maar dat is het ergste niet, degenen achter mij zijn ook genoodzaakt te stoppen. Een beetje lacherig en met wat gemor ging de stoet weer verder naar onze eerste stop. Een glaasje Jägermeister. Zo gezellig.
Een hondje dat het kennelijk ook wel leuk vond sprong vrolijk kwispelend tegen ons op….. En dan weer verder op de fiets. Nee, niet lallend of slingerend, maar vrolijk. Bij het restaurant werden we gastvrij ontvangen. Echt een plek waar je je op je gemak voelt. Natuurlijk nemen wij als gasten ook ons gemak. Een praatje hier een praatje daar. Soms over koetjes en kalfjes en soms over zaken die ons raken.
Al met al met mensen waarbij we ons thuis voelen. Met zo nu en dan ook nog even een grapje tussen de bedrijven door: Stelt een interviewster de volgende vraag: Je hebt 2 keuzes, antwoord A of B. Je hebt twee mogelijkheden die voor de rest van je leven gelden. Twee keuzes. A of B. Keuze A: samen met je vrouw of…….. de intervieuwster hoeft de volgende vraag niet meer te stellen. De man zegt haastig B !B!
En DE STAMPPOT??? Dat was, ik overdrijf niet, VERRUKKELIJK We proostten met dank op onze organisatoren van FC FIETSPLEZIER (Tekst: Betty Meijerink)
