Zondag 26 april (op de dag af 40 jaar na “Tjernobyl”) vertrokken we bij PW voor de voorjaarstocht. Omdat er deze keer geen pechauto beschikbaar was kon Jan meefietsen, dus gezellig met z’n tweetjes.
De route ging door het mooie Stroinkbos en vervolgens naar Duitsland, waar alle wegen dezelfde naam hebben, dus opletten en de routebeschrijving goed lezen. Bij een gezellig ingerichte picknickhut hebben we een kleine rust gehouden.
Daarna naar Altstätte naar de controle bij Hotel Restaurant Franke. Zo’n 150 fietsers vertrokken deze dag. Bij de controlepost zaten Truus en Bennie te stempelen en hadden het goed naar de zin, het weer was prima, de zon scheen volop dus zij zaten lekker op het terras.
Na de koffie en het gebak duurde even voor we verder konden, want we troffen veel bekenden (en onbekenden); Nelleke en Willem, Lia en Yvonne, groepje Dini en Betsy, Wil en haar Frans, dus overal even bijkletsen.
De lus van de lange tocht ging langs de Hamelandroute richting Wesum met een schitterend geel veld (koolzaad?), bloeiende meidoorns en een traag stromende Ahauser AA en meer moois.
Onderweg troffen we Ron, met wie we een tijd lang opfietsten. In Wesum was er een schuttersfeest, veel volk op de been, muziek, spelletjes en zo meer, alles rond de kerk dus wij moesten een klein stukje omrijden om weer op de route te komen. De rit ging nog daarna door Ottenstein, langs een prachtig gelegen golfterrein, weer Ron tegengekomen die het even kwijt was, en zo doorgefietst naar Franke, waar we, mede door de vlotte en gastvrije bediening besloten om hier te eten, later thuis dus geen rompslomp meer en we waren immers in Duitsland, waar de keuken altijd goed is en ze lekkere schnitzels maken.
Tegen 15.30 weer op de trappers voor de rest van de tocht, die ging langs de Haarmühle en hier ontstond een kleine discussie; links- of rechtsaf (wij waren niet de enigen ook het groepje met Petra). En de winnaar is….Jan! Rechtsaf dus en zo fietsten we door het water- en veengebied Witte Venn, waar nog niet veel vogels, ganzen en eenden te zien waren, maar we spotten wel runderen.
Verder door onze prachtige “achtertuin” ten zuiden van Enschede naar PW, maar het was net na vijfen, dus was hier niemand meer, dus door naar huis. Het was een mooie, gevarieerde tocht, zowel de lange als de korte afstand. WIj kijken alweer uit naar de dauwtraptocht op 14 mei met op zeker bloeiend fluitekruid.
Tekst en foto’s: Petra Schotmeijer / Yvonne van Eck