Het leek wel een belevingstocht, vogels zongen, gemaaid gras geurde, de zon scheen soms uitbundig en ik voelde me als een blij ei op deze beeldschone dauwtrappersrit.
Dit kan de fietsers die hem 14 mei fietsten vreemd voorkomen, het was hemelvaartsdag 14 mei immers helemaal geen mooi weer, het was koud en soms regenachtig. Maar dit komt omdat ik donderdag de soepjurk aan moest en deze rit zondag 10 mei fietste, en wat genoot ik hiervan!
Via het fraaie vlondergebied ten zuiden van de Wesselerbrink en de Buurserstraat (prachtig mini stukje heideveld) naar het Haaksbergerveen. Door dit mooie natuurgebied, met vlinders en vogelgezang en -gekwetter en het bochtige zandpad door het veen naar de controlepost de Watermölle.
Van hier verder met de lange route langs het Lankheet (aanrader om eens te wandelen), de Oude Eibergseweg, waar het bosgebied een mooie bessen onderbegroeiing heeft. Later weer bossen met varens als onderbegroeiing het was een afwisselende trip. En waar was het ook alweer dat ik zoveel spreeuwen zag en, altijd blijmakend, de kleine witte kwikstaart?
Met dank aan mevrouw G. die haar “eigen weg” openstelt voor fietsers (punt 36, Mallumse Molenweg 116), passeer ik de Mallumse Molen en Kruidenhof, daarna over de sluis en langs vistrap in de Berkel. Via de lange Slemperhutterweg naar Duitsland, waar net over de grens een schattig laantje met geknotte eiken en Mariakapelletje verder voert naar de barokke kerk in Zwillingen.
Ik kom op de flamengoroute bij de uitkijkpost aan het water (even kijken natuurlijk) en zie, ik heb een lus gemaakt want ben weer bij de barokkerk. Hier even opletten bij “Let op! 1e RE, (punt 55), het bordje Zwillbrock 6 hangt nl aan de overzijde van de weg, maar ik ga goed, gelukkig.
De grenspaal 809C heeft aan beide zijden een wapen, 1 van Münster en 1 van Gelderland. Weer kom ik langs een stuw en volg de bochtige Rekkenseweg en op de zandweg Rekkenseweg wordt ik blij van overstekende koeien.
In de Lankheterweg passeer ik de bogen van het waterpark en kom weer bij het controlepunt. Deze lange lus is zo de moeite waard, ik zeg: doen!
Op de retourweg passeer ik de prachtige knotwilgen en vakwerkschuur aan de Rosinkweg en ga via de Knippertweg door het Buurserzand (dierbare jeugdherinneringen!) en langs de Bommelas. Ook hier weer koeien (én een kunstige koeiedrol) gespot.
Via de Oude Haaksbergerdijk kom ik in de buurt van Enschede en aan de Helmerstraat koop ik bij de plantenkraam 3 blauwe lelies voor in de tuin. Van hier een eindsprint en een slot aan deze prachtige tocht. Op de eigenlijke ritdag heb ik, samen met Riet, de fietsers van deze kou-trappersrit blij en warm gemaakt met een kop heerlijke lente-ui/preisoep, dat hadden deze dauwtrappers dik verdiend!
Tekst en Foto’s Yvonne van Eck