Ik heb de midzomertocht gereden op een andere dag dan 12 juli, niet als plezierrit maar ter controle, om eventuele foutjes of onduidelijkheden eruit te halen. Ik deed dit met mijn fietsmaatje Jhonnie medio juni.
We hadden goed fietsweer, het was nog voor de hitte, eerst nog even een jasje aan, dat al snel uit kon. Als Fc Fietsplezier draaien we volgend jaar alweer 50 jaar mee, dus de meeste paadjes en weggetjes hebben we al wel eens gefietst, ruim over de 500 en tóch komen we soms bij een stukje wat nog niet bekend is, ook deze tocht.
In het Zweringbeekpark is het altijd even oppassen omdat fietsers en wandelaars het soms smalle pad delen. Over de Es gaan we in Usselo langs het kerkhof naar Boekelo naar de controle bij Spielehof, waar Annie en Brigitte 12 juli hun stempel drukken op deze rit.
De lange route gaat naar Beckum, langs de lange Goorseveldweg\Wolfkaterweg en richting Bentelo. Een prachtig stukje is het Loninkvoetpad, waar je dus gewoon mag fietsen, hier fiets je na een afslag langs de Hagmolenbeek met zijn versnellingen.
Hier zijn we zo’n beetje op het verste punt van de rit. Terug gaat het via het Altenavoetpad, langs de zogenaamde Napoleonbomen. Ik weet niet hoeveel er ooit stonden, maar wat wat er nog staat ziet er niet uit om met trots te laten zien. We kunnen over een opengestelde weg fietsen waar we aan het eind door de mooie poort gaan.
Aan het eind merken we dat we een lusje maken, want hier waren we al eerder. Terug bij de Spielehof nemen we koffie met krentewegge, hebben we wel verdiend.
We pakken de route weer op en gaan via het viaduct over de N18, waar de taluds prachtig in bloei staan met rode, witte en blauwe bloemen. Via de Zonnebeekweg gaan we richting Buursrerzand en bij de afslag naar de parkeerplaats is het even goed opletten (punt 66) om hier het prachtige stukje natuur niet te missen, langs jeneverbessen en heide.
Ook bij Landgoed Waarrecht even goed opletten, scherp rechts en dan genieten van een stukje natuur waar het heerlijk geurt naar zoete hars. Vanaf hier gaan we richting het Rutbeek, de Jacobsrietweg, over het Smalebroeksbeekpad, als je pech hebt -of geluk, net hoe je het bekijkt- en er lopen schapen moet je door de klaphekjes.
Verder over het vlonderpad achter de Wesselerbrink en weer naar de finish. Wij treffen daar geen Yvonne in haar soepjurk, maar 12 juli heeft zij de soep wel klaar staan.
Tekst: Hans Bolmers
Foto’s: Yvonne van Eck